Sneeuwbal- of lawinemethode: welke aflosmethode wint er echt?

Zo werken de twee methoden

Bij de sneeuwbalmethode zet je je schulden op volgorde van het kleinste naar het grootste saldo en negeer je de rentepercentages. Elke maand betaal je op alles het minimum, zet je al het extra geld op het kleinste saldo en rol je, zodra dat is afgelost, de hele betaling door naar het volgende. De betalingen "rollen op" als een sneeuwbal, omdat elke afgeloste schuld de volgende betaling groter maakt.

De lawinemethode werkt met dezelfde mechanismen maar met een andere volgorde: eerst het hoogste rentepercentage, ongeacht het saldo. Omdat de duurste schuld als eerste wordt aangepakt, loopt er onderweg minder rente op, dus zijn de totale kosten meestal lager.

Al het andere is gelijk. Geen van beide methoden verandert wat je verschuldigd bent of hoeveel je elke maand kunt betalen. Het ene getal dat bepaalt hoe snel je klaar bent, is het bedrag aan extra geld dat je bovenop de minimumbetalingen kunt zetten.

Dezelfde drie schulden, beide methoden

Wat het voorbeeld aanneemt

De tabel gebruikt drie illustratieve schulden: een creditcard van $3.200 tegen 24% APR met een minimumbetaling van $96, een autolening van $9.500 tegen 7% met een minimumbetaling van $210 en een persoonlijke lening van $2.100 tegen 11% met een minimumbetaling van $75. Dat is $381 aan minimumbetalingen, plus $200 per maand aan extra geld, waarbij de rente maandelijks wordt berekend, de minimumbetalingen gelijk blijven en er niet opnieuw wordt geleend. Jouw cijfers zullen anders zijn, maar de vorm van het resultaat is typisch: de twee methoden zijn in dezelfde maand klaar, en de lawinemethode bespaart een paar honderd aan rente.

Dat verschil is reëel, maar kijk naar de omvang ervan. Hier gaat het om ongeveer $210, verspreid over bijna twee en een half jaar. Het voordeel van de sneeuwbal is dat de eerste schuld vijf maanden eerder verdwijnt - een zichtbare overwinning, één rekening minder en een grotere betaling die eerder kan doorrollen.

Waarom de goedkoopste methode niet altijd de beste keuze is

Een aflosplan bespaart alleen geld als je het afmaakt. Veel mensen die met de lawinemethode beginnen met een groot saldo met hoge rente, zien maandenlang geen enkele schuld verdwijnen, en dat is het moment waarop plannen stilletjes de kop indrukken. Sommig onderzoek naar schuldaflossing suggereert dat het vroeg afsluiten van afzonderlijke rekeningen mensen helpt op koers te blijven, en dat is de logica achter de sneeuwbal.

Het omgekeerde geldt ook. Als je schuld met de hoogste rente ook een grote is, en het renteverschil tussen je schulden groot is, kan de sneeuwbal merkbaar meer kosten, omdat dure rente blijft oplopen terwijl je werkt aan kleinere, goedkopere saldo's. Een handige vuistregel: als je rentepercentages allemaal een paar procentpunten bij elkaar liggen, kies dan de sneeuwbal voor de motivatie; als één schuld veel meer rente rekent dan de rest, is de lawine meestal het geduld waard.

Er is ook een middenweg. Veel mensen beginnen met een of twee kleine saldo's voor een snelle overwinning en stappen daarna over op de hoogste rente eerst voor alles wat overblijft. Niets in beide methoden vraagt je om één keer te kiezen en nooit meer te veranderen.

Wat je nodig hebt voordat je een methode kiest

Beide methoden beginnen bij dezelfde korte lijst met feiten, en de meeste daarvan staan al in je afschriften:

• Elk saldo, met de bijbehorende rente (APR) en minimumbetaling, op één plek - ook de kleine die je makkelijk vergeet.
• Het echte bedrag aan extra geld dat je elke maand aan schulden kunt besteden, gemeten aan de hand van werkelijke uitgaven in plaats van geraden.
• Kosten en rente die je nu al betaalt, die als regels op je afschriften staan en het duidelijkste teken zijn van welke schuld het meest kost.
• Een kleine geldbuffer, zodat een onverwachte rekening niet terugkomt op de kaart die je net hebt afgelost - zie hoeveel noodfonds je echt nodig hebt.

Waar het extra geld echt vandaan komt

Het extra bedrag is het getal dat het meest telt, en het is het getal dat mensen het slechtst inschatten. Een maand aan automatisch gecategoriseerde afschriften bekijken levert meestal geld op dat nergens in het bijzonder naartoe ging: abonnementen die niemand gebruikt, bezorgmaaltijden die steeds meer zijn geworden, kosten en rentebedragen die over meerdere rekeningen heen oplopen.

Als je rekeningen over meer dan één bank verspreid zijn, helpt een gecombineerd overzicht van het hele plaatje ook, omdat de kaart met de hoogste rente vaak op een afschrift staat dat je zelden opent. Zodra het echte bedrag duidelijk is, stel je het in als doel en volg je het elke maand - de gewoonte van een maandelijkse check zorgt ervoor dat de extra betaling ook echt gebeurt in plaats van langzaam te verdwijnen. Meer daarover lees je in de gewoonte van een maandelijkse geldcheck.